บทที่ 145 มีแหล่งกำเนิดหัวใจแล้ว

เช้าวันรุ่งขึ้น เจนจิรามองลลนาด้วยสีหน้าเสียใจเล็กน้อย "แม่รู้เรื่องที่หนูแท้งแล้ว อยากมาดูหนู ตอนนี้กำลังจะถึงสถานีรถไฟแล้วค่ะ"

ใบหน้าของเธอยังดูไม่ค่อยสดใส แต่ก็แต่งตัวสูทเรียบร้อยแล้ว เห็นได้ชัดว่ากำลังจะไปทำงาน

"ลลนา วันนี้พี่มีประชุมสำคัญ ช่วยไปรับแม่ให้หน่อยได้ไหม? ถิรก็ไม่ว่างวันนี้ ได้ไหมคะ?...